Say yes to the dress

eva verbruggen
6 jul
2 minuten om te lezen

Het was lang geleden, maar ik naaide een jurk voor mezelf. Dat kwam zo:

Afgelopen zaterdag trouwde Flor, mijn zoon, met Luna.

Zo'n trouwfeest, dat is met heel veel voorbereiding.

Dat organiseerden ze allemaal zelf, de toppers.

Dus het enige wat overbleef was zorgen dat ik er op die dag een beetje goed uit zag (en vooral iets waar ik me goed in voelde).

Er waren een paar opties:

iets kant en klaar kopen
iets kopen en bewerken
iets maken

Ik startte met optie 1. Bij de stockverkoop van Dries Van Noten kocht ik een rok. Katoen, lang, wijd, roze met roestbruine print en zakken. Daarop een bruin bloesje van Zara. Uit een eerdere stockverkoop had ik al een oranje vest. Daar kocht ik oranje sandalen bij van Thiron.

Voilà. Outfit klaar.

Toch bleven optie twee en drie knagen. Ik zocht een eenvoudige effen jurk (met zakken), maar vond er geen die me paste.

Toen kocht ik bij de stoffenverkoop van Dries Van Noten drie meter grijsblauwe stof, zeker genoeg voor een lange jurk.

In een oude Burda (van 2009!) vond ik een patroon van een jurk die ik al eens maakte toen ik nog veel naaide, in 2014...

Die zou het worden, maar dan 40 cm langer én met zakken in de zijnaad.

Eerst tekende ik het patroon over.

Dan verknipte ik de stof.

Ik heb een haat-liefde verhouding met ritsen, dus dat was zweten én opluchting wanneer ze erin zat.

De zakken was een mix van afkijken hoe dat in de mooi rok gedaan was en improviseren.

De jurk was klaar. Nu kon ik borduren, maar wat?

Op de I pad probeerde ik wat uit...

Aangezien ik de laatste tijd helemaal in kruissteek sfeer ben (voor de nieuwe workshop dit najaar), werd het het laatste.

Ik tekende het hele ontwerp in XL uit op soluvlies en naaide dit vast op de jurk.

Eerst deed ik nog een testje met verschillende garens. Omdat het zo uitvergroot werd, moest het ook zichtbaar genoeg worden. Uiteindelijk was perlé 5 garen het mooist, al moest ik de kruisjes wel fixeren mer een extra fluo steekje om het 'flapperen' van de draden tegen te gaan.

Na daaagen borduren kon de jurk in de wasmachine om het vlies weg te spoelen. Ik vreesde er een beetje voor dat de stof te fel zou fronsen door het borduurwerk (omdat de draad eigenlijk te dik is voor deze stof), maar na het strijken was het best oké!

Et voilà, outfit klaar.

Tenminste... dat dacht ik, want ik had nog geen tasje!

Op you tube vond ik dit filmpje.

Ik had nog een restje zetelstof en gebruikte de overschot van de jurk voor de voering en tussenschot. Magneetsluiting erin, ketting van een ander tasje er aan en klaar!