De geschiedenis van ons huis

Op 1 december 2002 verhuisden we naar dit huis in de Zegelstraat nummer 5.

Het was een turbulente periode van een gebroken relatie, een nieuwe liefde, twee kinderen en de dringende nood aan een woonst. De zoektocht leidde ons (via een vriendin, eeuwige dank Ann!) naar dit pand.

Het was eigenlijk te groot en te duur, maar we waren op slag verliefd!

We huurden het eerst, maar na twee jaar vroeg de toenmalige eigenaar of we interesse hadden om het te kopen. Dat wilden we wel dus op 10 september 2004 werden we de eigenaars.

Plots hadden we er een hele bouwvallige achterbouw bij.

Heel veel wisten we niet over het huis.

De verkoop akte vermeldde drie eigenaars, een vrouw uit Parijs, iemand uit Tel Aviv en nog iemand uit Israël. De eigenaar toen vertelde ons dat er in het atelier een vleesrokerij geweest was.

Toen we het huis kochten was de elektriciteit vernieuwd, was er centale verwarming, zaten er twee wc's in en een badkamer.

In de loop der jaren schilderden we liters verf op, werden alle daken vernieuwd, een keuken geïnstalleerd en het hele atelier opgeknapt.

Toch bleef ik hongerig naar de geschiedenis van het huis.

Fast forward naar oktober 2026.

We maakten een online afspraak bij het FelixArchief en vroegen alle documenten op die ze hebben over Zegelstraat5.

Het FelixArchief is het officiële Stadsarchief en het geheugen van de stad. Het bewaart 10 eeuwen aan erfgoed en geschiedenis van en over stad Antwerpen en haar districten. Het archief bezit meer dan 40km Antwerps archief van stedelijke overheden, instellingen, bedrijven, verenigingen en particulieren.

De documenten lagen klaar in de leeszaal. Je mag ze bekijken, foto's maken en je kan reproducties aanvragen, maar daar betaal je wel voor.

Het oudste document was er één van 1876, de bouwaanvraag van het huis in de Sint-Jozefstraat. Zo heette de straat toen alvorens ze veranderde naar Zegelstraat. De opdrachtgever, Dhr Guillaume Felix De Jode liet een huis bouwen met één verdieping. Het huis had toen beneden twee kamers, een gang en op de verdieping 2 kamers. Er was geen keuken, geen badkamer, maar een 'koer' en een waskotje buiten.

Op het plan was duidelijk nog ruimte voor een extra verdieping want in 1920 werd door de nieuwe eigenaar, Dhr Dagelinckx er een verdieping en mansarde bovenop gezet.

Zie die tekening van de gevel, zo mooi! Als ik de lotto win, laat ik terug zo'n poort maken en de gevel renoveren zoals toen.

Voor het eerst krijgen we ook zicht op wat er achter het huis was.

Niet zoveel dus. Een wc, washok, stal en 'remise', de opslag of garage voor de koets dus. Qua oppervlakte de helft van het atelier nu.

Een dik half jaar later, in november 1920 is er een plan van het 'het afbreken en heropbouwen van eenen paardenstal en magazyn voor vleeschhouwery'. De paardenstal met hooizolder komt aan de rechterkant van de koer, daarnaast is er een afdak en op de oude paardenstal en koetshuis (die één ruimte wordt) komt een droogzolder voor de vleesrokerij.

Eind november 1925 geeft Daghelinckx de opdracht om 'eener keuken' aan te bouwen. Je ziet de mooie deuren (die er gelukkig nog altijd zijn) tussen de eetkamer (nu) en de keuken. Ook het zijaanzicht met raam en keuken + deur is nog intact.

De straat heet ondertussen Zegelstraat.

In november 1925 is er een bouwaanvraag voor 'het uitvoeren van binnenwaartsche veranderingswerken, het veranderen van de rookschouw, het aanbouwen van glazen koepel en het opbouwen eener kamer boven de doorry'. Het huis wordt nog groter!

In september 1929 wordt de rokerij dubbel zo groot. De grootte van het atelier zoals het nu is.

Ik zie twee namen verschijnen Frans en Léonard Daghelinckx. De twee broers importeren paardenvlees, roken het in Borgerhout en op de Turnhoutsebaan is er ook een slagerij van de familie.

Léonard komt ook pas mee in de zaak na zijn carrière als wielrenner. Hij reed in 1920 en 1924 nog mee in de Belgische ploeg.

Hij had 9 kinderen.

Ik denk dat de zaak dan draait tot 1942, want dan is er bouwaanvraag voor het herbezetten van de gevel met 'Terra Blanca'.

In de zomer van 1942 wordt het atelier nog aangepast, het huis wordt dan verhuurd aan Frans Cuyvers die er een schrijnwerkerij heeft en vonden we een verslag van een bouwovertreding. Hij had illegaal muren afgebroken op de eerste verdieping van het atelier.

Tot zover de plannen...

Ik vind het fijn om de geschiedenis van dit huis nu beter te kennen, ook al zijn er nog veel vragen, wanneer is het huis gemoderniseerd, is de stal afgebroken, wie woonde er effectief?